رایکا

من عشق را دیدم ـ
احساس را دیدم
و خودم را در آئینه تو!چه پوچ بودم و زشت!و تو را درآئینه خود!چه سلیس بودی و روان!
آه صد افسوس که من با تو تر نشدم
کاش باران زده بود
تا نگاه خیس باران زده ات را
فرو می بردم در دل
و صعود می کردم در شور!

من طرحی از روی تو را
با خود برده بودم به خیالم!که اگر شبی ماه نبود
من پای در تاریکی شب نگذارم.من نمیرم .من .....آه

ع.م.آزاد