290

....

پروانه پشت پیله اش حس کرد، راهی هست و رفت

شاید به راه بسته هم، باید امیدی بست و رفت

....

افشین یداللهی

289

ابر

با تمام پیکر خود حرف می زند

باد

با خط بریلش بر گُل ها

ما با واژه سخن می گوییم

تا پنهان کنیم

حرف را

در سایه ی لبخندمان.

 

شمس لنگرودی

288

رابطه ها را باید تا زد

لای اولین کتابی که به هم هدیه دادیم گذاشت

و بست

 

و بست

نشست

بر بالینِ تنهایی انسان

لالایی خواند

 

مهدیه لطیفی