انگار
نگاه عجیبت
مانند سرابی شیرین
موج میزند.
راه می افتم،
به سمت جاده ای فرو شده در ابهام
گم میشوم
سراب تو را می یابم.
امتدادی کوچک به سمت حیات
فریب نگاهی بازیگوش
و
کوله ام را که زمین بگذارم
باز تو گم میشوی
و...
من مسافر همیشگی این گمشدگی هستم
سوزان یگانه
باران که بیاید
چه ابر
چه چشمانت
من
زیر بارش خاطرات
خیس خواهم شد.
بگذار ابر ببارد
تا
هر دو خیس خاطره هامان باشیم.
سوزان یگانه
من کوچکم اما
نه آنگونه که در یاد نمانم.
نه آنگونه که دلم برایت تنگ نشود.
دوستم بدار
من مغرورم اما
نه آنگونه که تکرار عشق را
تاب نیاورl
نه آنگونه که حرفهای درشتت
وقتی قلبم را هدف میگیرند
دیگر نبوسمت.
دوستم بدار
من انتظارم مانند دستانم است
باز و کوچک
اما آنقدر وسعت دارم که تو
با همۀ امتدادت
درونم چو رودی خروشان جاری باشی.
مرا دوست بدار
من فرشته ای از آسمان نیستم،
اما
زمین هم فرشته دارد !!
سوزان یگانه
هی
سیاه سایه وار
کجایی،
در این بهت شب؟!
هی
سکوت بی زوال
کجایی
در این بی کلامی آهنگها؟!
من
دلم ترانۀ فریاد میخواهد.
سوزان یگانه
هی
سوأل و
هی
سوأل
هی
دلم لبریز تفسیر محال
هی
خیالم رنگ رنگ از یادتو
هی
دلم در انتظار لحظۀ دیدار تو
هی
بهانه از نبودنهای تو
هی
هراسانم فراموشم کنی
چون چراغی،
با طلوع صبح خاموشم کنی
هی
تنم میلرزد اینجا نیستی
سردم است و
فکر سرما نیستی
هی
تو میخندی به رویاهای من
کی تو باور میکنی شکل محبتهای من
هی
تو عشقی،
من تمنایی خموش
می بری از یاد من هی عقل و هوش
هی
به قلبم هی نزن آرام من
باش تا باشم کنارت
عشق بی پروای من
سوزان یگانه
فریاد نه،
باور ما،
عشق پاک میخواهد.
وقتی که عشق آمده باشد،
هیچگاه،
بودن صدا نمی خواهد.
سوزان یگانه
سوزان یگانه
بگو چگونه بگویم : دوستَت میدارَم !وقتی که مَردانِ گُرْگرفته در بسترْ
این جمله را به روسپیانِ کهنْسالْ میگویند ؟
وقتی که این کلامْ پیشْ از طلوعِ آدینهْ به زمزمه تکرارْ میشود در گردابِ خویْ کردهی بوسه وُ خواهش ؟
چگونه بگویم دوستَت میدارَم ،
وقتی که کجْ کلاهْ رو به مُردابِ کبودِ سایهها با دستانی گشودهْ بانگْ بَر میدارَد :دوستتان میدارم ! و تُندْبادِ سیاهِ هلهلهْ
آسمان را به عفن میکشاند !وقتی که این آیهی قُدسی وِردِ زبانِ آدمیانیست که با قلبی میانِ دوپا وُ دشنهای در کف کنجِ دِنجِ کوچههای قهرکنان را میکاوَند ؟
تنها یکی نگاه...تا این کلامْ اَبَدی شَوَدْ میانِ ما دو تَنْ
و بشنویمَش بیکه سخنی بَر لَب رانده باشیم !
یغما گلرویی
حمید مصدق
فریادم در سینه گمگشته
و نگاهم
در تبسم یک لبخند خشک
مات
آشنای ایین و غریبه کیش
دیر صبحی است
که دلم تنگ است
و روحم
در اندیشه ی عروج بی پایان
چون شمع می سوزد
و در پیچ و خم شطرنج زندگی
گاه کیشم و گاه
مات
پروانه فتاحی
تقدیری
صدایم را مزمزه میکرد،
بی گلایه،
از زهر گاه گاه و
دور از فریب زمزمه ها.
نگاه تو را دید...
گلویم را پاره کرد...
حنجره ات را بوسید...
سال های بی تقدیر،
برزخ نیست اما،
سرابیست بی تکلیف،
در حسرت یک روز برزخ.
سوزان یگانه
دستم را.
گم خواهیم شد،
درون مزرعۀ شقایق،
"بزرگترین فریب،
برگرده های زمین
که لاف عشق را،
عشوه گرانه تظاهر می کند."
بگیر
دستم را.
تا شقایقی،
دستت را به بهانۀ زمین خوردن،
جای من نگیرد.
پیراهن سرخ شقایق
دهان من نیست!
سوزان یگانه
چشم من بیا من و یاری بکن
گونه هام خشکیده شد کاری بکن
غیر گریه مگه کاری میشه کرد
کاری از ما نمیاد، زاری بکن
اونکه رفته ، دیگه هیچ وقت نمیاد
تا قیامت دل من گریه میخواد
هرچی دریا رو زمین داره خدا
با تموم ابرای آسمونا
کاش که میداد همه رو به چشم من
تا چشام به حال من گریه کنن
اونکه رفته ، دیگه هیچ وقت نمیاد
تا قیامت دل من گریه میخواد
قصه ی گذشته های خوب من
خیلی زود مثل یه خواب تموم شدن
حالا باید سر، رو زانوم بذارم
تا قیامت اشک حسرت ببارم
دل هیشکی مثل من غم نداره
مثل من غربت و ماتم نداره
حالا که گریه دوای دردمه
چرا چشمم اشک شو کم میاره
خورشید روشن مارو دزدیدن
زیر اون ابرای سنگین کشیدن
همه جا رنگ سیاه و ماتمه
فرصت موندن مون خیلی کمه
اونکه رفته ، دیگه هیچ وقت نمیاد
تا قیامت دل من گریه میخواد
سرنوشت چشاش کوره، نمیبینه
زخم خنجرش میمونه تو سینه
لب بسته سینه ی غرق به خون
قصه ی موندن آدم همینه
اونکه رفته ، دیگه هیچ وقت نمیاد
تا قیامت دل من گریه میخواد
سلام می کنم به باد، به بادبادک و بوسه،
به سکوت و سوال
و به گلدانی، که خواب ِ گل ِ همیشه بهار می بیند!سلام می کنم به چراغ،
به «چرا» های کودکی،
به چالهای مهربان ِ گونه ی تو!سلام می کنم به پائیز ِ پسین ِ پروانه،
به مسیر ِ مدرسه،
به بالش ِ نمناک،
به نامه های نرسیده!سلام می کنم به تصویر ِ زنی نِی زن،
به نِی زنی تنها،
به آفتاب و آرزوی آمدنت!سلام می کنم به کوچه، به کلمه،
به چلچله های بی چهچه،
به همین سر به هوایی ِ ساده!سلام می کنم به بی صبری،
به بغض، به باران،
به بیم ِ باز نیامدن ِ نگاه ِ تو...
باورکن من به یک پاسخ کوتاه،
به یک سلام ِ سر سری راضیم!آخر چرا سکوت می کنی؟
یغما گلرویی