وقتی می‌رسی

رفتگر جارویم كرده است

برگ‌ها وقت ریختن

منتظر نمی‌مانند

 

کیوان مهرگان

بام تو

در تو صیادی است

با آب و دانه

و هزار چاقوی تیز

و در من

حماقتی گنجشک وار

که آسوده ام می کشاند

بر بام تو …

 

امین شاهنده

مسافر

در نگاهش اندوه؛

خسته این پای سفر؛

سفر از پیش اقاقی ها؛از پشت امید؛

سفر از هیچ به پوچ؛

 

در نگاهش اندوه؛

خسته این پای سفر؛

چمدانش پر از تاریکی؛

توشه اش پولاد است؛

زیر پایش گل سرخ؛

پشت سر امید است؛

 

در نگاهش اندوه؛

خسته این پای سفر؛

خسته این تن خسته این روح؛

خسته از کوچ پرستوها؛

خسته از عصر سقوط لبخند؛

خسته از هر چیز: خسته از خود؛

خسته از بوی لطیف ملکوت:

که در آن آیینه رنگی دارد ...

 

در نگاهش اندوه؛

خسته این پای سفر؛

 

مهرشاد مطیعی

قبول که ما دو خط موازی

هیچگاه به همدیگر نمی رسیم

فقط

کمی فاصله را کمتر کن

می خواهم بهتر ببینمت ...

 م . محمدی مهر

230

دریا هنوز دو دل است

دل به ساحل بزند

یا

تنها غرق شود

 

الهام حاج هاشمی

به همین سادگی

 

به زمانی که

          پا در راه

                        نهاده­ای

تا

دلت از جای کنده شود

نیازی به بدرقه­ی دیدگان اشک آلود

                                                نیست

و کرشمه­ی انگشتان ظریفی که

                                    شوخگینانه

بخار از شیشه­ی پنجره

                        به سویی

                                    می­زنند

تا مه،

            به بخار چشم­های عاشق

                                    از هم بشکافد

به همان سادگی

که کلاغ سالخورده

با نخستین سوت قطار

سقف واگن متروک را

                        ترک می­گوید

دل،

            دیگر

 

                        در جای خود نیست

به همین سادگی!

حسین منزوی

یک شب هوای گریه

یک شب هوای فریاد

امشب دلم...

هوای تو کرده است...

 

حسین منزوی