نه‌ اهل‌ِ روزگارم‌ ، نه‌ همنشین‌ِ سایه‌ ! بزن‌ به‌ سیم‌ِ آواز ، تا آخرِ گلایه‌ ! رو سرزمین‌ِ بی‌سَر ، یه‌ سروِ سربلندم‌به‌ شاخ‌ و برگ‌ِ سبزِ خودم‌ دخیل‌ می‌بندم‌ ! ستون‌ِ تخت‌ِ جمشید ، بُرج‌ِ غرورِ من‌ نیست‌ ! من‌ با تو بهترینم‌ ! ثانیه‌ گورِ من‌ نیست‌ !

تو کی‌ هستی‌ که‌ خیال‌ِ داشتنت‌ ، یه‌ دَم‌ از خاطرِ من‌ دور نمیشه‌ ؟ روبه‌روی‌ آینه‌ چشمات‌ُ نبند ! خورشید از نورِ خودش‌ کور نمیشه‌ !

ببین‌ که‌ داس‌ِ وحشت‌ ، حریف‌ِ یاس‌ِ من‌ نیست‌ ! سکوت‌ِ این‌ کرانه‌ ، خلع‌ِ لباس‌ِ من‌ نیست‌ ! ببین‌ کلیدِ سرداب‌ ، تو دست‌ِ این‌ اسیره‌ ! برگ‌ِ امان‌ نمی‌خوام‌ ، برای‌ گریه‌ دیره‌ ! برهنه‌ مثل‌ِ دریاس‌ ، صدای‌ آبی‌ِ من‌هزارتا عُمرِ نوحه‌ ، عُمرِ حبابی‌ِ من‌ !

تو کی‌ هستی‌ که‌ خیال‌ِ داشتنت‌ ، یه‌ دَم‌ از خاطرِ من‌ دور نمیشه‌ ؟ روبه‌روی‌ آینه‌ چشمات‌ُ نبند ! خورشید از نورِ خودش‌ کور نمیشه‌ !

 

      یغما گلرویی